Юртимизда яшаб ўтган улуғ инсонлардан бой адабий-бадиий ва илмий мерос қолган. Улар авлодлар томонидан ўқиб-ўрганиб келинмоқда. Зеро, маънавиятимиз ривожи, халқимиз камолоти буларсиз тўкис бўлолмайди. Наманган заминида шундай эзгу ишга асқотадиган илмий-адабий дурдоналар яратган қалам аҳлининг сафи авваллари ҳам, бугун ҳам кенг. Уларнинг ижодига тобора эътиборни кучайтириб, изчил тадқиқ этиб, тарғиботи билан фаол шуғулланишни ҳаётнинг ўзи тақозо этмоқда.

Бундан ўн йил муқаддам мактабнинг 6-синфида ўқирдим. Адабиёт муаллимамиз Мактуба Ҳайдарова доскага "Мавзу: Эркин Воҳидовнинг ҳаёти ва ижоди" деб ёзишлари билан бизларга жон кириб кетди. Ҳаммамиз теран нигоҳларимизни устозга қаратдик. Улар машғулотга зўр қизиқиш билан турганимизни сездилар чамаси, дарров шоирнинг назмидан ёддан ўқий бошладилар:

Бизга аёнки мамлакатимиз мустақилликдан аввал Шўролар тартибида яшаган. Барча жойда, айниқса давлат идораларида рус тилида ёзишув, мулоқот, йиғилишлар олиб борилган. Ўзбек тилимиз анча "қисилиб" қолган, худди "ўгайлатиб" қў­йилгандек қисматга дучор этилган.

Шифокордан шоир чиқиши камдан-кам учрайдиган ноёб ҳодиса. Тарихдан шуни билар эдикки, русларнинг буюк ёзувчиси А.П. Чехов асли тиббиётчи бўлган.

Биз, ёш­лар­ни эртанинг эгалари сифатида кўришади катталар. Бу жуда тўғри ва айни вақтда зиммамизга юксак масъулият юклаганидан далолатдир. Чуқурроқ ўйлаб қарасак, кечанинг ишидан бугунимиз нурафшон бўлса, эртага пойдевор бугунги изланишларимизу, интилишларимиз. Биз талабалар ҳар биримиз ўқишда ҳам, жамоат юмушларида ҳам доимий фаолликка эришсаккина, ҳозирги ёшларнинг замонга муносиб вакилига айланишимиз мумкин. Бунинг аслида ҳеч қийин жойи йўқ. Аввало, вақтни тўғри тақсимлай билиш керакки, қолаверса, нима фойда-ю, нима зиёнлигини билиб, ҳар бир қадамни ўйлаб босиш шарт. Негаки, ахборот ҳуружи авж олган, "оммавий маданият"нинг турли кўринишлари миллий қадриятларимизга, юриш-туришимизга хавф туғдираётган замонда яшаяпмиз. Огоҳлик, ҳушёрликни бой бермаган ҳолатда, соғлом турмуш тарзимизнинг қадрига етишимиз лозим. Ана шунда биз ўзимизни шундай гўзал, тинч ва дастурхони тўкин Ватанимизнинг садоқатли фарзандимиз дейишга ҳақлимиз.