Бундан ташқари, қадимги туркий халқлар оловни аёл сифатида тасаввур қилганлар ва бу муқаддас илоҳани "она ўт" ёхуд "олов аёл" деб атаган эдилар. Қадимги даврларда қабила оловини ёқиб турадиган киши, яъни "ўтнинг эгаси, оғаси" вазифасини аёллар бажарган эдилар. Аждодларимиз наздида оловсиз ўчоқ - мисоли эгасиз, бирон-бир кимсасиз уйга ўхшатилган. Ўчоғида ўчмас олов ёниб турган хонадонлардагина ҳар доим қут-барака, бахт-саодат, фароғат ва фаровонлик бўлади, деб ҳисобланган эди. Ўчоқда аста ёнаётган оловни бул­ғамаслик учун турли хил ифлос нарсаларни, ҳатто пок бўлмаган ўтинни ёқиш ҳам тақиқланган. Ифлос ўтинни ёқишдан олдин қуёшда яхшилаб қуритилган ёки сув билан ювиб тозаланган, фақат шундан кейингина ўчоққа аста ташланган.

Бугун-кечанинг эртаси, бугун-эртанинг кечаси. Муқим ибтидоси ўтмишга, интиҳоси келажакка сарҳаддош. Йигирма тўрт соатлик ҳисобли вақт ичра умримиз кечади. Унинг сарҳадини ўтмиш ҳам, келажак ҳам бузиб кира олмайди. Аммо ҳаётимиз азалий маконда кеча-бугун-эрта аталмиш уч бирликка дахлдор. Фақатгина бугунида ўзлигимиз намоён. Кечасию, эртаси хаёлимизда жонланади: бири хотира, иккинчиси орзу тимсолида. Дахлдорлик туйғусини теран англаш умрига зийнат излаш иштиёқини пайвандлаб юборади. Ана шу нуқтада эзгулик аталмиш олам гавҳари одам кўнглида жилваланади.

Республиканинг барча соҳалари бирдай ривожланишини истаган бу улуғ инсон санъатга ва санъаткорларга ҳам алоҳида эътибор қаратган эди. Айниқса, халққа сидқидилдан хизмат қилганларни ўз вақтида қадрлаб борарди. Биргина мисол:

- Кечагидек ёдимда. 1978 йили Шаҳанд­даги Хўжа Аҳмад Валий боғида пахтакорларнинг анжуманига тўпланилди, - дея эслайди таниқли созанда ва қўшиқчи, санъат фахрийси Маъруфхон Орипов. - Вилоятдан таниқли санъаткорлар етиб келишди. Кенгаш бошлангунча халққа концерт бериб турилди. Камолиддин ака Раҳимов Навоий ғазали билан "Ушшоқ", яъни "Қаро кўзим"ни айтаётган пайтда Республика раҳбари Шароф Рашидов ташриф буюрдилар. Кимдир чопқилаб келиб, қўшиқни тўхтатиш ишорасини қилмоқчи эди-ю, ҳурматли меҳмон ашулага халақит бермасликни айтдилар чамаси. Қўшиқ поёнига етгач, Шароф ака билан қўл бериб сўрашиш насиб этди. Ана шу воқеадан сўнг кўп ўтмай, устозимиз Камолиддин Раҳимовга "Ўзбекистонда хизмат кўрсатган артист" унвони берилди". Бундан кўринадики, атоқли давлат арбоби халқ ҳаётини фаровонлаштириш учун, истеъдод соҳибларини рағбатлантириш учун Республиканинг иқтисодий ва маънавий мавқеини юксалтириш учун бетиним жон куйдирган.